Onder de bomen blijven we wonen

Stel dat het zo mag blijven

In de zachte lucht met de voeten op de aarde

Soms hele blote voeten

Soms rozijnen voeten

Net zoals het woord  'moeten'

Is dat nou zo erg...?

 

 

Boven de boom uitgekomen

Heel niks vernomen

Ineens was ze daar

Zonder nog enig gevoel van gevaar

Echt waar

 

 

Tussen de bomen zijn is gewoonweg

O zo fijn

Tevens een cadeautje

Voor het brein

 

Bomen gekomen

Reeds vernomen

Uitgestrekte bossen

Lekker klossen

Prachtig

Nou niet langer bomen zagen

We hebben ze al te veel geplaagd

Stoppen met deze kracht

Anders niks geen praal en pracht

Gelukkig wel de pijn verzacht

 

 

Mijn tante had meestal een rok aan

Al denkende denken we dat de bomen dit deden vereren

En wellicht de vogels met hun mooie veren

 

Ineens onder de kak

Zo verschrikkelijk veel ongemak

Heel ongrijpbaar

Onbereikbaar en zelfs onberekenbaar

Vandaar

 

Er komt geen einde aan

We zien ze steeds maar gaan

En we laten weer een traan

Anders kunnen we nimmer verder gaan

Het zijn de tranen

De waardevolle tranen

Uit respect voor hen

De mensen die waren

In de woeste zeeën van de Japanse ravijnen

Liggen vele robijnen

Allemaal prachtige zielen

Die met al hun wielen

Nog graag hier op de aarde hadden gezeten

Om dit even nimmer te vergeten

Want ja, soms is het absoluut feest

 

Hier is de overactieve kwalitatieve oudheid te zien

Zo stevig zo rotsvast

Tegenwoordig

Na een paar week

Weer een kwast nodig

Om de boel weer op kalefateren

De kwaliteit van de oudheid

Lijkt sterk en onverwoestbaar

 

Zo

Onder de indruk

Van deze enorme bomenkruk

 

Als ze gaat praten

Wordt ze verlaten

Gelukkig

Hebben de dieren

Het in de gaten

Ze stellen haar gerust

Ze voelt zich nog wat uitgeblust

Vervolgens krijgt ze weer nieuwe lelevenslust

 

Soms

Snapt men er niks meer van

En dan haalt de mens het onderste uit de kan

Het leven van binnen

Beter te maken

Raadselachtig

En bovenal

Zeer tijdrovend

 

 

Gewoon omdat ze mooi zijn

Ook al is er pijn

Blijheid mag er zijn

 

 

Denk gerust aan oranje

Vervolgens denken

In termen van

Dat kan je

Al lijkt het onhaalbaar

Ofwel onbetaalbaar

Pluk de dag

En wel graag

Met een glimlach

Dat kan je

 

 

Vallen en opstaan

Opstaan en vallen

Dan weer verder

Met opstaan

Zolang als nodig

Niks overbodig

 

 

Dag vogel

Waar vliegt u nu uit?

Aha

Uit dat gat

Uit de boom

Dat ziet er wel heel handig uit

Fijne vlucht gewenst

En kijk goed uit

Tot straks

Roept de boom hem nog na

 

 

Dit lijkt nimmer op een waterkan

Wat is het dan?

Geen idee

Niks weten kan ook fijn zijn

Heel fijn

Als we alles weten

Hebben we niks meer te doen

 

 

De hoogste tijd om de heg te scheren

We hebben te lang stil gezeten

 

 

De bij

Nu nog heerlijk en vrij

Laat het zo blijven

Dan kunnen we blijven schrijven

 

 

De vogels

Gaan naar daar

Zoals vrolijk en met vleugels

De heldere blauwe lucht

Neem gerust een diepe zucht

Wat is dit nou weer

Het doet gewoon een beetje zeer

Nimmer gedacht

Wellicht ontstaan in de nacht

Nu ietwat verdacht

Nu even kijken

Hoe dit te maken

Ook één van de taken

Rust geeft kracht en verzacht

 

 

Soms is het koud

En voelt men zich ineens

Heel oud

De zon maakt ons warm

En weldra

Voelen wij onszelf

Een stuk minder arm

Mooie blauwe bessen

Ze zijn meer dan met hun zessen

Dat lijkt wel erg fijn voor de paarse bessen

Allen bij elkaar

En afzonderlijk van elkaar

 

 

Doorrijgen

Of blijven verzwijgen

 

 

Het mooie koren

Hoor het in de oren

 

 

Lavendel hier en daar

Hoe krijgt men dit voor elkaar

Soms door te vechten

Soms door te rusten

Ofwel

Loslaten

Zonder gaten

Anders gaan we immers overal over heen praten

 

 

Dag mooie bloem

Wat zonder jou te doen?

Vandaar een liefdevolle gedachte naar de bloem

 

 

In bomen gelegen

Zomaar gekregen

Niks verzwegen

Alles verteld

Even uitgeteld

 

De wachttijd verzachten

We wachten al zo lang

 

 

Gouden bramen

Zoals zwanen

Voor altijd samen

 

 

Zonder zin

Werkt op onzin

In spin

De boog gaat in

Uit spuit en gooi het er maar uit

Tot waar je maar behoeftig bent

Er staat heus geen agent

 

 

Waar is alles toch gebleven

Zoals

Zo even

Ineens alles uit de lucht

In een vogelvlucht

 

 

Schoon en helder blauw

Nimmer bibberen van de kou

Geniet van de helderheid

In deze warrige tijd

Laat je dromen nimmer staan

Voordat ze van de glijbaan

Ploep

Bij je vandaan gaan

 

 

De bomen hebben eindelijk

De door de mens gemaakte panden

Weer ingenomen

En nu en vandaar

Gaan ze hiervan

Wel terecht

Rustig bijkomen

 

 

Onder de bomen

Schijnt meestal geen zon te zijn

Zo te bezien vanuit het raamgordijn

 

 

Dag mooie bladeren Hebben jullie zin

Om met ons te vergaderen?

Over de te lopen paden

Wij hopen op goed nieuws

Zonder ook maar iets te zeggen

Zien we ineens de kippen hun eieren leggen

Dat moesten we nog even zeggen

Voordat we verdergaan

In dit blader vergaan

Het zal de aarde voeden

De vergadering zit erop

Wij weer rustig en braaf

Op naar het volgende blad pad

Regenjassen

Volle tassen

De bomen

Helpen

We blijven droog

Fris en winter zacht

Schrijven over nachten 

Zoals de bomen het ook al zo dachten

Samen staan we sterk alleen is ook sterk 

Vraag maar aan de wind of aan de zon 

Ze zullen je doorverwijzen richting regenton 

Gelukkig zonder bomexplosies

Ook deze nacht is voor ons nog veilig 

Enkel ietwat verdacht door de nacht van de zee en naar het vuur 

Daarbij hebben wij kansen om dergelijke keuzes te mogen maken

Schrijven

Van

Boven

Naar

Beneden

Dwars door de bomen heen

De bomen een beetje ver uit het zicht

Gelukkig

Staan ze er wel

En vandaag

Weer een nieuwe oorbel

Nimmer van de boomgaard

Maar uit eigen haard

De bladeren zijn gevallen

De nesten zijn er nog

Hopelijk zonder al teveel tocht

Met een kluitje het riet in worden gestuurd

Wonderlijk

Waarachtig

Heel niet prachtig

Gelukkig nog geen tachtig

Dus alles is nog prachtig

Levenslessen

Zijn belangrijk 

Bijna versleten

Op naar nieuwe kleuren

En wellicht heerlijke geuren

Sommige zaken achter gesloten deuren

Da's dan weer een keerzijde

Zwaar te berijden

Wees open en eerlijk

 

 

Zonder enig gezeur

Lopen we dwars de bossen door

Vervolgens

Door de achterdeur

Zonder ook maar enig gezeur

Want we zijn blij toe

Met de hele boel in en om ons toe

Hier zijn we dan

Wat een

Mooi plan

Het is gelukt

En nu fijn verder

Over de houten brug

Zonder angst en met vreugde

Wauw wat wordt er rustig over nagedacht

Hadden we ons reeds voorgenomen

Onder en met de bomen

Een heerlijk jasje 

Daarmee lekker in het sasje

 

 

Stel dat het zo mag blijven

Dan kunnen we nog blijven

In de zachte lucht met de voeten op de aarde

Soms met blote voeten

Soms met rozijnen voeten

Net zoals het woord 'moeten.'

Is dat nou zo erg…?

Tussen de bomen zijn

Is gewoonweg

O zo fijn

En daarbij

Een cadeautje

Voor het brein

Boven de boom uitgekomen

Heel niets vernomen en ineens was het daar

Zonder nog te voelen enig gevaar

Bomen gekomen

Reeds vernomen

Uitgestrekte bossen

Prachtig

Nou nimmer mee gaan zagen

We hebben ze al te veel lopen plagen

Zo verschrikkelijk veel ongemak

Heel ongrijpbaar

Onberekenbaar

Vandaar

Hoor jij dat ook?

Al dat geboor

Vervolgens 

Naar drilboor 

Soms is het geheel even aardig

En heel soms

Heel onaardig

Om de mensen

Heel gezellig niet te laten zijn

Er komt geen einde aan

We zien ze steeds maar gaan

En we laten weer een traan

Anders kunnen we het nimmer verstaan

Het zijn de tranen

Waardevolle tranen

Uit respect voor hun bestaan

Juistheid van informatie

Zorgt voor heldere communicatie

In plaats van mistige mist 

In het brein te hebben gecreëerd

Hartelijk gefeliciteerd

Zet ons maar op een paard

Dan wel zonder zwaard

De maan

De zon

Zonder hen geen bestaan

Als ze gaat praten

Wordt ze verlaten

Gelukkig

Hebben de dieren

Het in de gaten

Ze stellen haar gerust

Ze voelt zich nog wat uitgeblust

Vervolgens krijgt ze weer nieuwe levenslust

Dit mooie boomblad

Verzacht

Alle wonden

Als men goed kijkt

Dan is ook dit een wonder

Ook de boom heeft ogen

Zodat hij zijn tranen kan drogen

Omdat vele vrienden bomen

Door de mens zijn omgekomen

Ik ben graag alleen

Met de dieren en de natuur alleen

Laat mij zijn zoals ik ben

Zonder de opdringerige trekpop rol aan te nemen

Dat zit me niet in de genen

 

 

Hier een hele mooie paddenstoel

Één waar men best even op kan zitten

Een hele fijne zit

Na deze immens lange rit

 

Wat een blad lijkt perfect in alles wat is

Het blad op het paarse kussen

Doet hem sussen

In en met de hondenharen

Kan het blad nu alles verklaren 

De weg van imperfectie

Lijkt hem beter

Want perfect zegt het blad

Staat en leeft voor geen meter

De weg van imperfectie bevalt gewoon een stuk beter

Lavendel hier en daar

Hoe krijgt men dit voor elkaar

Soms door te vechten

Soms door te rusten

Loslaten zonder gaten

Anders gaan we immers overal over heen praten